وزير بهداشت، نسبت به گسترش مقاومت ميکروبي در کشور و جهان هشدار داد و مصرف بيرويه آنتيبيوتيکها و ضعف در برنامههاي پيشگيري و کنترل عفونت را از عوامل اصلي اين بحران دانست.
محمدرضا ظفرقندي، در پيامي به مناسبت هفته مقاومت ميکروبي، عنوان داشت: کمتر از يک قرن از کشف اولين آنتيبيوتيک ميگذرد؛ پيشرفتي که تحولي عظيم در درمان بيماريهاي عفوني ايجاد کرد. اما امروز به علت مصرف بيرويه آنتيبيوتيکها و گسترش مقاومت ميکروبي، در حال از دست دادن درمانهاي مؤثر براي عفونتها هستيم.
طبق آخرين گزارش سازمان جهاني بهداشت، از هر 6 باکتري جداشده در آزمايشگاههاي تشخيص طبي، يکي مقاوم به داروست و اين رقم در منطقه مديترانه شرقي به يکسوم ميرسد.
پيشبيني ميشود بدون اقدام مؤثر، در فاصله سال هاي 2025 تا 2050 ميلادي، ميانگين مرگ در اثر مقاومت ميکروبي، به 3 نفر در هر دقيقه برسد و هزينههاي بخش سلامت تا 412 ميليارد دلار افزايش يابد.
مقاومت ميکروبي در جهان، عمدتاً به دليل نبود دسترسي به داروهاي مؤثر و امکانات تشخيصي، محدوديت برنامههاي ايمنسازي، ضعف برنامههاي پيشگيري و کنترل عفونت، کمبود زيرساختهاي بهداشتي و از همه مهمتر استفاده نامناسب از داروهاي ضدميکروبي رخ ميدهد. چرخه حيات سلامت انسان، حيوان و محيطزيست را به هم پيوند ميدهد. محيطزيست بهعنوان مخزن و مسير انتقال ژنهاي مقاومت، نقش کليدي در چرخه گسترش مقاومت ميکروبي ايفا ميکند؛ ورود پسابهاي بيمارستاني و صنعتي، پسماندهاي دارويي و آنتيبيوتيکهاي باقيمانده به آب و خاک، و مديريت نامناسب پسماند در صنايع پرورش دام و طيور، همگي ميتوانند به ايجاد و انتشار باکتريهاي مقاوم دامن بزنند. از اينرو، مهار مقاومت ميکروبي بدون اتخاذ رويکرد «سلامت واحد» ممکن نيست.
وزير بهداشت در اين پيام آورده است: در ايران، اطلاعات حاصل از نظام ديدهباني مقاومت ميکروبي نشان ميدهد که هرچند در شاخصهاي توسعه هزاره در محدوده متوسط جهاني هستيم، اما در برخي عفونتهاي بيمارستاني ميزان مقاومت به داروهاي خط اول و دوم بين 70 تا 95 درصد و مقاومت همزمان به چند دارو بيش از 50 درصد گزارش شده است. از سوي ديگر ميزان مصرف آنتيبيوتيک در کشور بسيار بالاتر از ميانگين جهاني است و اين امر به گسترش مقاومت ميکروبي در کشور دامن خواهد زد.
مقاومت ميکروبي يک مسئله صرفاً درماني نيست؛ بلکه بحراني چندوجهي است که براي مهار آن، اقدامات هماهنگ و ادغام يافته در چند حوزه ضروري است: تقويت نظام ديدهباني و تحقيقات کاربردي در انسان، حيوان و محيط؛ ارتقاي دسترسي به داروهاي مؤثر و امکانات تشخيصي با کيفيت بهصورت سطحبنديشده؛ ترويج تجويز منطقي و مصرف صحيح آنتيبيوتيکها؛ تقويت برنامههاي پيشگيري و کنترل عفونت در مراکز درماني؛ بهبود زيرساختهاي بهداشتي مانند آب سالم و فاضلاب بهداشتي، دفع مناسب پسماندهاي عفوني يا دارويي؛ و از همه مهمتر افزايش آگاهي و بهبود عملکرد در جمعيت عمومي، کارکنان سلامت و صنايع غذايي و محيط زيست.
تحقق اين اهداف نيازمند مشارکت همه وزارتخانهها، سازمانها و نهادهاي ذينفع و هماهنگي ميان بخش سلامت، دامپزشکي، محيطزيست و آموزش عمومي است.
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.