15 ماموريت ناسا که دنياي علم را دگرگون کردند

برخي از آنها انسان را روي ماه قرار دادند. برخي ديگر نجوم را متحول کردند، جهان‌هاي پنهان در سراسر منظومه شمسي را آشکار کردند يا حتي فراتر از نفوذ خورشيد قدم گذاشتند. در اينجا 15 ماموريت ناسا آورده شده است که ميراث آنها همچنان علم و اکتشاف را شکل مي‌دهد.

1. پروژه مرکوري (1958-1963)

اولين برنامه پرواز فضايي انساني ناسا ثابت کرد که انسان‌ها مي‌توانند در فضا زنده بمانند و فعاليت کنند.

آلن شپرد(Alan Shepard) در سال 1961 اولين آمريکايي در فضا شد، در حالي که جان گلن(John Glenn) يک سال بعد به اولين آمريکايي تبديل شد که به دور زمين چرخيد و زمينه را براي هر ماموريت سرنشين‌دار بعدي فراهم کرد.

2. پروژه جميناي (1961-1966)

پيش از آنکه فضانوردان بتوانند به ماه برسند، ناسا بايد ملاقات‌هاي مداري، پهلوگيري، پروازهاي فضايي طولاني‌مدت و پياده‌روي‌هاي فضايي را مديريت مي‌کرد.

ماموريت جميناي به تمام اين اهداف دست يافت و به پل فناوري بين مرکوري و آپولو تبديل شد.

3. ماموريت «آپولو 11» (1969)

شايد هيچ ماموريتي به اندازه اين ماموريت، تاريخ را تغيير نداده باشد. نيل آرمسترانگ(Neil Armstrong) و باز آلدرين(Buzz Aldrin) اولين انسان‌هايي بودند که روي ماه قدم گذاشتند، در حالي که مايکل کالينز(Michael Collins) در مدار ماه، بالاي سرشان مي‌چرخيد.

ماموريت «آپولو 11» نشان داد که بشريت مي‌تواند به يک جرم آسماني ديگر سفر کند و با خيال راحت به خانه بازگردد و الهام‌بخش نسل‌هايي از دانشمندان و مهندسان پس از خود بود.

4. ايستگاه فضايي اسکاي‌لب (1973-1979)

اولين ايستگاه فضايي آمريکا ثابت کرد که انسان‌ها مي‌توانند ماه‌ها در فضا زندگي و کار کنند.

خدمه اسکاي‌لب(Skylab) صدها آزمايش پزشکي، فيزيک خورشيدي و مشاهده زمين در اين ايستگاه فضايي انجام دادند و راه را براي تاسيس ايستگاه فضايي بين‌المللي(ISS) هموار کردند.

5. ماموريت «وايکينگ 1» (1975-1982)

هنگامي که ماموريت «وايکينگ 1» در سال 1976 با خيال راحت روي مريخ فرود آمد، به اولين ماموريت موفقي تبديل شد که روي سطح سياره سرخ فعاليت
مي‌کند.

اين فضاپيما اولين تصاوير را از سطح مريخ به زمين ارسال کرد، خاک مريخ را تجزيه و تحليل کرد و آزمايش‌هاي پيشگامانه‌اي را براي جستجوي نشانه‌هاي حيات در سياره سرخ انجام داد.

6. کاوشگرهاي «وويجر 1» و «وويجر 2» (1977 تاکنون)

فضاپيماهاي دوقلوي وويجر(Voyager) که در ابتدا براي کاوش سيارات بيرون از منظومه شمسي طراحي شده بودند، اولين تصاوير نزديک از سياره‌هاي مشتري، زحل، اورانوس و نپتون را به بشر ارائه دادند.

هر دو فضاپيما امروزه نيز به فعاليت خود ادامه مي‌دهند و «وويجر 1» به اولين شيء ساخته دست بشر تبديل شده است که وارد فضاي بين ستاره‌اي مي‌شود.

7. برنامه شاتل فضايي (1981-2011)

شاتل فضايي با معرفي فضاپيمايي که تا حدي قابل استفاده مجدد بود، دسترسي به مدار پايين زمين را متحول کرد.

مجموعه ماموريت‌هاي شاتل، ماهواره‌ها را مستقر و تعمير کردند، تلسکوپ فضايي هابل را پرتاب کردند، بخش عمده‌اي از ايستگاه فضايي بين‌المللي را مونتاژ کردند و طي سه دهه 135 ماموريت انجام دادند.

8. تلسکوپ فضايي هابل (1990تاکنون)

تلسکوپ فضايي هابل(Hubble) در نجوم مدرن انقلابي ايجاد کرد. مشاهدات آن به اصلاح سن جهان، مطالعه سياه‌چاله‌ها، کشف هزاران کهکشان و ثبت برخي از نمادين‌ترين تصاوير گرفته شده از فضا کمک کرد.

هابل اکنون بيش از سه دهه پس از پرتاب و فعاليت، همچنان به توليد علم پيشگامانه ادامه مي‌دهد.

9. ماموريت پث‌فايندر (1997)

ماموريت پث‌فايندر(Pathfinder) يا «رهياب»، اولين مريخ‌نوردي که در سياره ديگري فعاليت ‌کرد موسوم به سوجورنر(Sojourner) را به جهان معرفي کرد.

اين ماموريت نشان داد که اکتشاف رباتيک نسبتاً کم‌هزينه مي‌تواند بازده علمي عظيمي داشته باشد و راه را براي مريخ‌نوردهاي پيشرفته بعدي هموار کرد.

10. ماموريت کاسيني-هايجنز (1997-2017)

ماموريت کاسيني(Cassini) درک ما از سياره زحل و قمرهاي آن را متحول کرد. اين کاوشگر فوران‌هاي غني از آب از قمر انسلادوس(Enceladus) را آشکار کرد، درياچه‌هاي متان قمر تايتان(Titan) را کاوش کرد و نشان داد که قمرهاي يخي ممکن است محيط‌هايي داشته باشند که قادر به پشتيباني از حيات باشند.

11. مريخ‌نوردهاي روح و فرصت (2003-2019)

اين مريخ‌نوردهاي دوقلو به نام روح(Spirit) و فرصت(Opportunity) که انتظار مي‌رفت تنها 90 روز مريخي دوام بياورند، انتظارات را دگرگون کردند.

مريخ‌نورد فرصت نزديک به 15 سال فعاليت کرد و شواهد قاطعي مبني بر جريان آب مايع در مريخ کشف کرد که درک علمي از تاريخ اين سياره را به طرز چشمگيري تغيير داد.

12. مريخ‌نورد کنجکاوي (2011 تاکنون)

مريخ‌نورد يا به عبارت دقيق‌تر، آزمايشگاه سيار کنجکاوي(Curiosity) تأييد کرد که مريخ باستان زماني داراي درياچه‌ها، رودخانه‌ها و مواد شيميايي لازم براي حيات ميکروبي بوده است.

اين کاوشگر همچنان به بررسي چگونگي تکامل اين سياره از يک دنياي مرطوب‌تر به بيابان سرد امروزي ادامه مي‌دهد.

13. تلسکوپ فضايي «جيمز وب» (2021 تاکنون)

تلسکوپ فضايي «جيمز وب»(James Webb) که براي جايگزيني تلسکوپ فضايي هابل(Hubble) ساخته شده است، برخي از اولين کهکشان‌هاي شناخته شده را رصد کرده، جو سيارات فراخورشيدي را تجزيه و تحليل کرده و تصاوير فروسرخ بي‌سابقه‌اي از کيهان ارائه داده است.

اکتشافات «جيمز وب» در حال حاضر نجوم و کيهان‌شناسي را تغيير شکل مي‌دهد.

14. مريخ‌نورد استقامت و بالگرد نبوغ (2020 تاکنون)

مريخ‌نورد استقامت(Perseverance) در حال جستجوي نشانه‌هايي از حيات ميکروبي باستاني در دهانه جزرو(Jezero) است و در عين حال نمونه‌هايي را براي آوردن به زمين در آينده جمع‌آوري
مي‌کند.

همراه آن، بالگرد نبوغ(Ingenuity)، اولين هواگردي بود که به پرواز کنترل‌شده و با موتور در سياره ديگري دست يافت و فصل کاملاً جديدي را در اکتشافات سياره‌اي گشود.

15. ماموريت «آرتميس 1» (2022)

بيش از 50 سال پس از آپولو(Apollo)، ماموريت «آرتميس 1»(Artemis I) با موفقيت فضاپيماي اوريون(Orion) ناسا و موشک «سيستم پرتاب فضايي»(Space Launch System) را در طول يک ماموريت بدون سرنشين در اطراف ماه آزمايش کرد.

اين آغاز برنامه آرتميس ناسا بود که هدف آن بازگشت فضانوردان به سطح ماه و در نهايت پشتيباني از ماموريت‌هاي انساني به مريخ است.

از ماه تا فضاي ميان‌ستاره‌اي

بزرگترين ماموريت‌هاي ناسا بسيار فراتر از دستيابي به نقاط عطف فني بوده‌اند. آنها درک بشريت از جهان را گسترش داده‌اند، مهندسي را متحول کرده‌اند و نسل‌ها را براي دنبال کردن علم و اکتشاف الهام بخشيده‌اند.

با برنامه‌هايي مانند «آرتميس»، «اروپا کليپر» و ماموريت‌هاي آينده مريخ، ماموريت تاريخ‌ساز بعدي ناسا ممکن است در راه باشد.

منبع : ايسنا