دست هوافضاي سپاه براي عبور از برد 2 هزار کيلومتر باز شد

از دستور رهبري شهيد تا تغيير در دوره رهبري جديد

مسئله رسيدن به برد 2 هزار کيلومتر با موشک هاي بالستيک ، کروز و حتي پرنده هاي بدون سرنشين و لزوم باقي ماندن در اين برد بحثي است که توسط رهبري شهيد، آيت الله سيد علي خامنه اي از سالها پيش مطرح شده و به عنوان يک دستور مهم در سرلوحه کار نيروهاي مسلح قرار داشت. مسئله رسيدن به اين برد که هدف اصلي آن تحت پوشش قرار دادن رژيم صهيونيستي بود سالها پيش و به روايتي شايد در اواخر دهه 70 شمسي رخ داده بود و قطعا با توجه به سير پيشرفت موشک هاي ايراني اگر برنامه افزايش برد وجود داشت قطعا تا به امروز برد هاي بسيار بيشتري نيز براي موشک هاي ايراني وجود داشت.

اما در هر صورت بعد از جنگ رمضان و شهادت رهبر انقلاب ، رهبر و فرمانده کل قوا ، حضرت آيت الله سيد مجتبي خامنه اي در روز شنبه ، 9 آبان ماه در ديدار با مقامات ارشد نيروهاي مسلح يکي از مهم ترين دستورات خود را به اين شرح ابلاغ فرمودند :

« هر سطح و نوعي از تهديد بايد با پاسخ فوري و اثرگذار و بدون محدوديت جغرافيايي روبرو شود.»

مسئله پاسخ بدون محدوديت جغرافيايي خصوصا با پوستر جالب و بسيار پر معني که مدتي بعد توسط دفتر رهبر انقلاب منتشر شده و موشکي بالستيک را در حال شليک نشان مي داد کاملا خط جديد دستور را براي نيروهاي مسلح خصوصا نيروي هوافضاي سپاه به فرماندهي سردار سيد مجيد موسوي مشخص کرد.

اولين پيام ؛ کشورهاي اروپايي هدف قطعي در هر درگيري بعدي

يکي از بزرگترين آموخته ها از جنگ رمضان اين بود که هدف قرار دادن پايگاه هاي پشتيباني دشمن در نقش هاي مختلف از پايگاه هاي هوايي گرفته ، تا مراکز و انبارهاي نگهداري سوخت و مهمات تا محل تجمع نظاميان الي ايستگاه هاي راداري برد بلند و ... نقش بسيار مهمي در حمايت از آنچه در لبه ميدان نبرد رخ مي دهد دارند. جمهوري اسلامي ايران سالها بنا به حفظ روابط مناسب با کشورهاي اروپايي سعي داشت با جدا کردن حساب آمريکا و رژيم صهيونيستي از افزايش تنش به سطح بالاتر و به عبارتي جهاني جلوگيري کند ولي حرکات بسياري از کشورهاي اروپايي در جريان دو جنگ اخير جاي هيچ گونه پنهانکاري را باقي نگذاشت.

پايگاه هاي مختلف آمريکا و ناتو خصوصا در درياي مديترانه ، منطقه شرق و اروپاي مرکزي از اصلي ترين هاب هاي سوخت گيري و پشتيباني از نقل و انتقال نيروها و تجهيزات آنها به منطقه به غرب آسيا و اطراف ايران بوده است. نيروهاي مسلح کشور ما در جريان جنگ 40 روزه تقريبا هر آنچه در اطراف ايران از اين پايگاه وجود را داشت به تلي از خاکستر و ويرانه بدل کرد و امروز شايد بتوان گفت صرفا اردن و سپس خود رژيم صهيونيستي آخرين بازماندگان از پايگاه هاي مطمئن براي آمريکا هستند.

از اين نقطه به بعد پايگاه هاي آمريکا و ناتو در قبرس ، روماني ، لهستان ، آلمان و ساير کشورهاي عضو ناتو در درجات مختلف کمک هاي گسترده پشتيباني را به قواي متجاوز ارائه مي دادند و قطعا در صورت شروع دور جديد درگيري ها توان رزمي آمريکا بدون پشتيباني آنها ممکن خواهد بود و اين مسئله با توجه به دستور صريح رهبر انقلاب اين پايگاه ها را در ليست اهداف جديد نيروهاي مسلح قرار مي دهد.

سنگين وزن معروف هوافضا براي رسيدن به اروپا

در بحث هدف قرار دادن اروپا ، خصوصا اروپاي شرق و مرکزي تقريبا مي توان گفت همين الان هم براي اين کار آماده هستيم. موشک هاي خانواده خرمشهر صرفا با کمي کاهش وزن سرجنگي به راحتي قادر به پوشش فاصله مورد نظر خصوصا از سمت پايگاه هاي موشکي در نوار شمال غرب تا جنوب غربي کشور هستند. موشک خرمشهر 4 به عنوان يکي از مهم ترين موشک هاي ايراني با توان رسيدن به برد 2 هزار کيلومتر با داشتن سر جنگي که حاوي 1.5 تن مواد منفجره است قطعا با کاهش وزن سر جنگي خود مي تواند برد هاي 3 و حتي 4 هزار کيلومتر را پوشش دهد.

اصولا از زمان رونمايي از موشک خرمشهر در اواسط دهه 90 شمسي جيغ بنفش رسانه هاي صهيونيستي و غربي در خصوص اين موشک به همين دليل بود. در بحث هدف قرار دادن سرزمين هاي اشغالي ، صهيونيست ها به خوبي متوجه بودند که سر جنگي اين موشک در اين برد مي تواند مواد منفجره اي برابر با تقريبا 3 تير بمب هوا پرتاب 2 هزار پوندي را همزمان حمل کند و اصابت آن با سرعت هايپرسونيک به هدف و انفجار اين حجم از مواد انفجاري يک انهدام کامل را روي هدف ايجاد مي کند.

حالا و صرفا براي آمادگي سريع و ارسال پيامي ترسناک به متحدان اروپايي آمريکا و رژيم صهيونيستي بايد گفت که تنها کمي سبک کردن سر جنگي خرمشهر آن را براي رسيدن به تقريبا هر نقطه اي از اروپا آماده مي کند. اروپا ، آمريکا و ناتويي که همين طور براي دفاع از اوکراين و پوشش دادن به نيروهاي آمريکايي در منطقه در بحث پدافند موشکي مانده حالا بايد به فکر يک سر درد بسيار خطرناک و جديد در وسط قاره سبز باشد و ايضا به اين مسئله فکر کند که موشک هايي مثل پاتريوت نيز اصولا به کار آنها نمي آيد. در خصوص محدوديت موجودي موشک هاي تاد و استاندارد به عنوان شايد تنها گزينه هاي مقابله با خرمشهر هم بيش از اين به قدر کافي قلم فرسايي شده است.

اولين ICBM ايراني بر پايه کدام SLV بومي ؟

اما شايد بخش مهم تر پيام فرماندهي کل قوا ، در بحث نبود محدوديت جغرافيايي براي پاسخ به متجاوز ، بحث حمله موشکي به صورت مستقيم از خاک ايران به خاک ايالات متحده آمريکا باشد. امري که حداقل به موشک هاي بالستيک قاره پيما با برد 10 هزار کيلومتر و بيشتر نياز دارد.

واژه ICBM مخفف عبارت (intercontinental ballistic missile ) است که به موشک هاي بالستيک با برد بيش از 5500 کيلومتر اطلاق مي شود. حالا و براي رسيدن به اعداد بالاي 5500 کيلومتر و در مورد کشور ما حداقل 10 کيلومتر ، براي هدف قرار دادن سواحل شرقي آمريکا و حدود 13 الي 14 هزار کيلومتر براي پوشش دادن کل خاک سرزميني ايالات متحده آمريکا قطعا نيازمند يک طراحي جديد و متفاوت از موشک هاي قبلي موجود در زرادخانه هوافضاي سپاه هستيم. اما اگر از قبل اين بحث تا حد زيادي انجام شده باشد چه ؟

در بحث موشک هايي با توان بالا در ايران از يک طرف به سمت بحث ماهواره برها يا همان ( Space Launch Vehicle ) مخفف آن SLV مي برد. با توجه به شرايط خاص ايران ، بيشتر رفتن به دنبال پرتاب گرهايي با مراحل پيشران سوخت جامد با قابليت انبارداري طولاني تر و آماده شدن سريع تر براي پرتاب به عنوان گزينه منطقي تر در نظر گرفته مي شوند. در عين حال در بحث موشک هاي قاره پيما بايد به اين مسئله توجه کنيم که برخي چالش هاي فني بايد مورد توجه قرار بگيرند.

يکي از مهم ترين مسائل بحث توسعه مواد لازم براي مقابله با حرارتي است که سر جنگي مورد نظر بعد از وارد شدن مجدد به جو بايستي تحمل کند. در بحث موشک هاي قاره پيما سرعت سر جنگي مي تواند به راحتي به بيش از 15 و حتي 20 ماخ برسد و فشار و حرارت بسيار بالايي را براي پرتابه ايجاد کند. کشور ما داراي يک پايه بسيار مستحکم علمي ، تئوري ، عملي و البته عملياتي در حوزه پرتابه هاي هايپرسونيک و همچنين پرتابه هاي مانور دهنده دارد که البته در کلاس پرتابه هاي کوتاه و ميان برد آزمايش شده است.

يعني اصولا ايران تمامي بحث هاي پايه اي و توانايي رسيدن به برد مورد نظر را داشته و نهايتا تنها چالشي که ممکن است در اين ميان باشد بحث تقويت مواد سازنده سر جنگي جديد است که بايد ميزان حرارت و فشار بيشتري را تحمل کند.

اما در بين ماهواره بر هاي ايراني شايد بتوان گفت سري قائم 100 هوافضاي سپاه و اعضاي جديد تر آن يعني قائم 105 ، قائم 110 و قائم 120 به نوعي بهترين گزينه ها براي انجام اين ماموريت باشند. استفاده از پيشران سه مرحله اي سوخت جامد و همچنين توان حمل و پرتاب آن از روي يک کشنده متحرک همگي سري قائم را به يک گزينه بسيار مناسب براي ايجاد پايه توسعه قاره پيماي ايراني بدل مي کند.

در نهايت و در يک جمع بندي کلي بايد گفت آنچه به عنوان دستور جديد رهبر انقلاب در بحث عدم محدوديت جغرافيايي در پاسخ به متجاوزان مطرح شده را مي توان يکي از نقاط عطف بسيار مهم در تاريخ نيروهاي مسلح قلمداد کرد. بحث موشک هاي ميان برد و مورد هدف قرار دادن اروپا تقريبا در حال حاضر نيز به وسيله موشک هاي سري خرمشهر ممکن و آماده است و تنها بحثي که شايد اندکي نيازمند زمان و آماده سازي هاي خاصي باشد بحث موشک بالستيک قاره پيماي ايراني است که شايد در زماني نه خيلي دور شاهد رونمايي از آن نيز باشيم.