جهنم مهاجران در ترکيه؛ در حالي که برخي جريانات در تلاش براي وارونهنمايي خدمات چنددههاي ايران به اتباع افغانستاني هستند، اما باز هم روايتي مکرر از آنچه در ترکيه بر مهاجران ميگذرد، بازتاب رسانهاي پيدا کرده است.
بر اساس اعلام رسانه هاي افغانستاني، اتفاقات عجيب و غريبي براي اتباع افغانستان در ترکيه رخ مي دهد و کسي هم پي گير موضوع نيست.
خبرگزاري جمهور افغانستان در گزارشي نوشت:« تصويري از دهها جوان افغانستاني که در قسمت بار يک موتر باربري، فشرده و بدون ابتداييترين امکانات ايمني جابهجا شدهاند، تنها يک تصوير از مهاجرت نيست؛ اين تصوير، سندي تلخ از فروپاشي اميد در ميان نسلي است که ديگر آيندهاي براي خود در افغانستان نميبيند.
اين جوانان نه براي تفريح، نه براي ماجراجويي و نه از سر خوشگذراني، بلکه براي فرار از بيکاري، فقر، محروميت، سرکوب و آينده مبهم، جان خود را به دست قاچاقچيان ميسپارند. آنان از وطني فرار ميکنند که بايد خانه امنشان باشد، اما تحت حاکميت طالبان به جايي تبديل شده که بسياري از جوانان در آن نه شغل دارند، نه آزادي و نه چشماندازي روشن براي فردا.
در ادامه گزارش آمده است: طالبان بايد پاسخ بدهند؛ چرا جوان افغانستاني بهجاي آنکه در کشور خود کار کند، خانواده تشکيل دهد و براي آباداني وطن تلاش کند، حاضر ميشود در صندوق موتر، زير بار موترهاي باري، در کوهستانهاي سرد و مسيرهاي مرگبار، زندگي خود را به قمار بگذارد؟
حکومتي که جوانانش را به جادههاي فرار سوق ميدهد
اين رسانه افغانستاني در ادامه گزارش خود، نوشته است: پس از تسلط طالبان، محدوديتهاي گسترده سياسي و اجتماعي، حذف بخش بزرگي از فرصتهاي شغلي، بحران اقتصادي، محروميت آموزشي و نبود آزاديهاي اساسي، زندگي را براي بخش بزرگي از جامعه افغانستان دشوارتر کرده است. نسلي که با هزاران آرزو تحصيل کرد، اکنون با درهاي بسته روبهرو است. جواني که مدرک دانشگاهي دارد، اما فرصت کار ندارد؛ جواني که ميخواهد آزادانه زندگي کند، اما با محدوديتهاي روزافزون مواجه است؛ و جواني که حتي نميتواند آينده خود را پيشبيني کند، سرانجام به اين نتيجه ميرسد که شايد تنها راه نجات، ترک افغانستان باشد.
به نوشته اين سايت خبري، «کشوري که جوانانش را از دست ميدهد، تنها نيروي کار خود را از دست نميدهد؛ اميد، تخصص، ظرفيت بازسازي و بخش مهمي از آيندهاش را نيز از دست ميدهد. اما تلختر آن است که جوان افغانستاني پس از فرار از اين وضعيت، در مسير رسيدن به امنيت نيز با تحقير و خشونت مواجه ميشود».
مرزبانان ترکيه؛ از حفاظت مرز تا شکنجه اتباع افغانستان
بر اساس اعلام رسانه هاي افغانستاني، در روزهاي اخير، انتشار ويديويي از مهاجران افغانستاني که گفته ميشود پس از بازداشت در مناطق مرزي ترکيه برهنه و بهشدت «لتوکوب» شدهاند، بار ديگر موجي از نگراني و خشم را برانگيخته است.
بر اساس برخي گزارشها در اول نوامبر 2026 منتشر شده است، شماري از مهاجران افغان پس از بازداشت در مناطق ماکو و چالدران، با بدنهاي برهنه، زخمي و کبود در ويديو ديده ميشوند. فرستنده ويديو مدعي شده است که برخي از آنان با آب جوش نيز مورد آزار قرار گرفتهاند.
اين نخستينبار نيست که اتهام شکنجه و بدرفتاري عليه نيروهاي مرزباني ترکيه مطرح ميشود. گزارش تحقيقي بيبيسي در جون 2026 نيز روايت 12 مهاجر افغان را منتشر کرد که ميگفتند پس از بازداشت، برهنه و لتوکوب شده و در سرماي شديد در نزديکي مرز ايران رها شدهاند. در نتيجه سرمازدگي، شماري از اعضاي اين گروه دچار قطع عضو شدند.
قاچاقچيان انسان؛ تجارت با خون و استخوان
در سوي ديگر اين فاجعه، شبکههاي قاچاق انسان و گروههاي اختطافچي قرار دارند؛ کساني که از فقر و درماندگي جوانان افغانستان تجارت ميکنند. آنان با وعده رساندن مهاجران به اروپا، پولهاي هنگفت از خانوادههاي فقير ميگيرند، اما در بسياري موارد مسافران را در کوهستانها، بيابانها و مسيرهاي مرزي رها ميکنند يا به گروگان ميگيرند.
گروهي از مهاجران با تهديد، شکنجه و اخاذي مواجه ميشوند و خانوادههايشان براي آزادي آنان مجبور به پرداخت مبالغ بيشتري ميگردند. برخي نيز قرباني سرقت، خشونت جنسي، کار اجباري و سوءاستفادههاي ديگر ميشوند.
رسانه جمهور نوشته است: به اين ترتيب، جوان افغانستاني از يک جهنم فرار ميکند، اما در مسير رسيدن به زندگي بهتر، وارد جهنم ديگري ميشود؛ جهنمي که در آن قاچاقچي انسان، مرزبان متهم به شکنجه و شبکههاي اختطافچي، هرکدام به شکلي از درماندگي او سود ميبرند.
مثلث شوم
به روايت رسانه هاي افغانستان، آنچه در مرز ترکيه جريان دارد، نتيجه همافزايي سه ضلع است: طالبان با بستن درهاي اميد و سوق دادن جوانان به جادههاي فرار، قاچاقچيان با تبديل رنج اين نسل به تجارت خونين، و مرزباناني که متهماند مسير عبور را به صحنه تحقير و خشونت بدل کردهاند. اين مثلث هر روز قربانيان بيشتري ميگيرد و نسلي را که بايد سرمايهي بازسازي کشور باشد، در مرزها فرسوده و تحقير ميکند.
جمهور افغانستان نوشته است: مسئوليت اين فاجعه را نميتوان تنها به گردن قاچاقچيان يا مرزبانان انداخت. ريشه اصلي بحران را بايد در شرايطي جستوجو کرد که جوانان را به ترک وطن سوق
ميدهد.
پرسش تلخ اين است: جواني که در کشورش فرصت زندگي ندارد، در مسير مهاجرت برهنه و شکنجه ميشود و در چنگ قاچاقچيان به گروگان گرفته ميشود، به کدام مرجع پناه ببرد؟ طالبان او را از اميد به آينده محروم کردهاند، قاچاقچيان از درماندگياش پول ميسازند و مرزبانان متهم به شکنجه، دروازههاي عبور او را به صحنه تحقير و خشونت تبديل ميکنند. افغانستان امروز تنها با فرار جوانان مواجه نيست؛ با نسلي روبهرو است که براي زنده ماندن، وطنش را ترک ميکند و در راه رسيدن به امنيت، حتي از حق برهنهنشدن، شکنجهنشدن و انساني رفتار شدن نيز محروم ميماند.
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.