بسيج عمومي و آرايش تهاجمي انصارالله در پاسخ به زياده‌خواهي‌هاي مرزي

ناتواني ساختار تحت حمايت رياض در مديريت عمومي، که با اعتراضات عدن و بدعهدي «پترومسيله» عيان شد، با موج ترورها و ناامني‌ها، نظير حمله پهپادي به محل سکونت «سالم الخنبشي» و ترور سرتيپ «يحيي وحيش»، به اوج رسيده است. عربستان براي جبران اين شکست مديريتي، به جاي تکيه بر نيروهاي محلي، به استفاده از نيروهاي خارجي روي آورده است. ورود سربازان پاکستاني به فرودگاه ريان و ميدان نفتي «العقله» در شبوه، نشان از طرحي دارد که با حمله به مقر سعودي در الريان، ناکارآمدي آن از همان ابتدا برملا شد.

 در اين ميان، شکستن محاصره هوايي توسط پرواز تهران-صنعا، نقطه عطفي در موازنه قوا بود. تهديد صريح صنعا مبني بر هدف‌گيري زيرساخت‌هاي نفتي سعودي، بازدارندگي جديدي ايجاد کرده است. اما براي ابطال کامل پروژه توسعه‌طلبي رياض، دو اقدام مکمل ديگر ضروري به نظر مي‌رسد.

 اول، فعال‌سازي بسيج عمومي و ميداني. در غياب ساختار دفاعي منسجم در جنوب، افزايش فشار نظامي انصارالله مي‌تواند مانع از استقرار آرام نيروهاي سعودي در مناطق نفتي شود. و دوم استفاده هوشمندانه از کانال ديپلماتيک با پاکستان. اسلام‌آباد به دليل بحران‌هاي مالي داخلي و وابستگي اقتصادي به رياض، تمايل به ايفاي نقش نيابتي دارد؛ اما با تبيين هزينه‌هاي سنگين سياسي و نظامي اين مداخله به‌ويژه با استفاده از کانال‌هاي ديپلماتيک فعال که بر اثر مذاکرات اخير شکل گرفته مي‌توان پاکستان را از اين معرکه پرهزينه دور کرد. اگر اين ستونِ طرح عربستان متزلزل شود، کل پروژه با شکست مواجه خواهد شد.

در نهايت، شکستن محاصره هوايي نشان داد که بن‌بست‌هاي بزرگ شکستني‌اند. اکنون با ترکيب «بسيج ميداني» توسط انصارالله و «فشار ديپلماتيک» بر حاميان رياض، مهار توسعه‌طلبي سعودي در شرق يمن و هموارسازي مسير براي يکپارچه‌سازي کامل سرزمين يمن توسط انصارالله کاملاً در دسترس است.