ایران

کيست در معرکه ها فاتح ميدان : ايران

کيست از جان گذرد بر سر پيمان : ايران

کيست تسليم نگرديده نخواهد شد باز

بر پليدان ستم پيشه دوران : ايران

کيست رنگين شده از خون بلاجويانش

همه  جا دشت و در و  کوي و خيابان : ايران

در کلامت شرر آتش زرتشت عيان

در نگاهت غضب رستم دستان : ايران

هر که دل بر تو نهاد، از همه عالم بگذشت

تا شود هم‌نفسِ مهرِ تو آسان: ايران

اگر از باد  خزان رنج فراوان ديدي

باز سبز است دلِ باغِ تو هر آن: ايران

جاده‌هايت همه از قصه صد قافله پر

خانه‌هايت همه از مهرِ دليران: ايران

آب تو شهد شفا هست و به هر درد دوا

خاکِ تو، سفره بي‌‌منتِ احسان: ايران

کرد و ترک و عرب و فارس و لر اقوامت

شاخه‌هايند و تويي ريشه و بنيان: ايران

چون درفش تو برافراشته گردد به سپهر

بانگ شادي رسد از خاک به کيوان : ايران

تو نه يک خاک که يک معنيِ جاويداني

تو نه يک لفظ که در کالبدي جان : ايران

رادمردان جهان از تو جهاد آموزند

اي به هر سلسله اي سلسله جنبان ايران

در دل ظلمت اعصار بر افروخته اي

مشعل غيرت و آزادي و ايمان ايران

در طلوع تو عيان بيرق خونين ظفر

در غروب تو  نهان صبح درخشان  ايران

شورِ تو در رگِ هر دشتِ تنيده‌ست هنوز

مثل خون در جگر لاله نعمان : ايران

حرمت خاک ترا هرکه ندانست و شکست

آخر از کرده خود گشت پشيمان : ايران

هر کجا قصه عشق است، تو آغازگري

هر کجا صحبت درد است، تو درمان: ايران

قامت افراشته در خاک تو مردان سخن

حافظ و سعدي و خاقاني و قطران ايران

گر گشايند ز هم جمله اعضاي مرا

باز از هر رگ و موي آيدم ايران ايران