انرژي هسته‌اي ناجي غذاي 15 ميليون نفر مي‌شود

10 درصد اين پرتي‌ها مربوط به برنج است که سالانه 300 هزار تن(مصرف ده ميليون نفر در سال) به بشقاب خانوارها نمي‌رسد، در شرايطي که با بحران شديد تنش آبي توليد شده است.

توليد انرژي صلح‌آميز هسته‌اي ايران سال 1350 با آغاز ساخت نيروگاه هسته‌اي بوشهر کليد خورد و پس از انقلاب اسلامي توسعه يافت که جلوگيري از ضايعات و حفظ غذاي مردم يکي از هزاران فايده آن است.

با استفاده از پرتودهي محصولات کشاورزي، ماندگاري محصولات افزايش مي‌يابد، آفات و ميکروب‌ها از بين مي‌روند و ضايعات پس از برداشت کاهش پيدا مي‌کند. مذاکره‌کنندگان با آمريکا فقط کافي است به اين بخش، اثر انرژي هسته‌اي در کشاورزي، توجه کنند.

وابستگي غذايي امروزه مهم‌ترين محدوديت در استقلال کشورها است و در معادلات سياسي بيشترين فشار در ميز مذاکره از اين ناحيه وارد مي‌شود. براي مذاکره‌کنندگان تفاوت بسيار است که کشور مقابل در تأمين غذا استقلال دارد يا وابسته است.

کارشناس ارشد کشاورزي و تغذيه، کريم لطفي، مي‌گويد: عطاي انرژي هسته‌اي که هزينه براي کشور مي‌تراشد را بايد به لقايش بخشيد، از روش‌هاي انبارداري مدرن براي جلوگيري از پوسيدگي ميوه و محصولات کشاورزي بايد استفاده کرد.

در مقابل، کارشناس ارشد کشاورزي، ابراهيم مرادزاده، مي‌گويد: انرژي هسته‌اي براي اصلاح بذر مقاوم، مقابله با آفات و بيماري در مزرعه و با پرتودهي در انبار استفاده مي‌شود. در کاهش مصرف آب و افزايش عملکرد محصول بيشترين تأثير را دارد و در دنياي پررقابت قابل اغماض نيست.

در پاکستان، بر اساس گزارش‌هاي آژانس بين‌المللي انرژي اتمي (IAEA)، سالانه 15 تا 30 درصد محصولات کشاورزي پس از برداشت به دليل گرما، رطوبت و آفات از بين مي‌روند. اين کشور با استفاده از پرتودهي هسته‌اي براي محصولاتي مانند انبه، پياز و ادويه‌ها توانسته ماندگاري محصولات را افزايش دهد، آفات و ميکروب‌ها را کاهش دهد و امکان صادرات را بهبود بخشد.