وداع حماسي با رهبر مجاهد شهيد؛ امتي استوار بر عهد خونخواهي

«تهران»، براي خودش ايران شده است؛ از هزارتوي خيابان‌ها، اتوبان‌ها و بزرگراه‌هاي منتهي به مصلاي امام خميني (ره)، تنها سوگ، نوحه، وداع و بيعتي دوباره با «آقاي شهيد ايران» به گوش مي‌رسد.

بدرقه «آقاي شهيد ايران‌زمين» با صفوف به‌هم‌پيوسته ملت، تاريخي و جهاني شده است. جهانيان، ماتِ اتحاد، قدرشناسي، شهادت‌طلبي و دشمن‌ستيزي ايرانيان، کلاه احترام از سر برداشته‌اند و ناگزير، بار ديگر به وحدت ملتي اعتراف مي‌کنند که سردار شهيدش، حاج قاسم، پيش‌تر آن را «ملت امام حسين (ع)» ناميده بود و رهبر فقيدش، مژده بعثت آن را داده بود.

در «محرمِ بدرقه» ايران، پيروزي آشکار و عيني «خون» بر «شمشير»، بار ديگر متجلي شده است. جهان، از قاب تلويزيون‌ها و رسانه‌هاي بين‌المللي مستقر در تهران، ملتي را به نظاره نشسته است که نه بمب، نه موشک، نه پهپاد، نه F-35 و B-2، نه هرمس و نه ريزپرنده‌هاي ترور، ذره‌اي از صلابت و ايستادگي‌اش نکاسته‌اند. اين ملت، خون‌دل و غمين، در عزاي زعيم و رهبر دردانه ايران‌زمين، همچنان استوار در ميدان ايستاده است.

در حماسه بدرقه «آقاي شهيد»، تهران، ايران است و جهان، حيرت‌زده، به احترام مسافران بهشتي و عاشوراييِ بيت حضرت آقا، کلاه از سر برداشته است. فرياد مقاومت و سرود ايستادگي ملي در برابر دشمنان، در اهتزاز پرچم‌هاي سرخ و سياه حسيني (ع) و پرچم خونين وطن، طنين‌انداز شده و فراگير است.