از قلب انرژي تا مغز هسته‌اي رژيم صهيونيستي

به گزارش مشرق، بررسي مجموعه گزارش‌ها پس از يک سال نشان مي‌دهد که راهبرد کلي حملات در قالب يک «دکترين ضربه عميق چندلايه» طراحي شده بوده است که به‌جاي تمرکز صرف بر درگيري نظامي و پاسخ متقابل، بر ايجاد اختلال هم‌زمان در چند زيرسامانه حياتي ساختار دولتي-نظامي رژيم متمرکز بوده است.

در اين چارچوب، اهداف انتخاب‌شده به‌صورت شبکه‌اي به يکديگر متصل‌اند و شامل چهار خوشه اصلي هستند: انرژي، فرماندهي و کنترل، اطلاعات و سايبر، و زيرساخت‌هاي تحقيقاتي-فناوري.

به‌گونه‌اي که هر خوشه نقش يک گره حياتي در عملکرد کل سيستم را دارد و اختلال در هرکدام مي‌تواند کارايي ساير بخش‌ها را نيز کاهش دهد. در سطح عملياتي، حملات به گونه‌اي طراحي شده‌اند که هم‌زمان چند نقطه حساس در جغرافياي مختلف (نظير شمال، مرکز و جنوب) را تحت فشار قرار دهند و با ايجاد «عدم توازن در توزيع توان دفاعي»، ظرفيت واکنش سريع و بازسازي سيستم را کاهش دهند.

در اين مدل، هدف صرفاً تخريب فيزيکي يک هدفِ منفرد نيست، بلکه ايجاد اختلال در جريان انرژي، تصميم‌گيري، پردازش اطلاعات و پشتيباني لجستيکي است تا خروجي نهايي به صورت کاهش سرعت عملياتي کل ساختار ظاهر شود.

تمرکز بر نقاطي که بيشترين ضريب اتصال را در شبکه زيرساختي دارند (مانند نيروگاه‌ها، مراکز فرماندهي مرکزي، گره‌هاي اطلاعاتي و مراکز توليد فناوري نظامي) در چنين ساختاري، اثر حملات را در ساختار دروني اسرائيل ملموس‌تر مي‌کند.

حمله به قلب تپنده انرژي اسرائيل

در اولين گزارش منتشرشده، به حملات موشکي ايران در جريان جنگ 12 روزه خرداد 1404 و اصابت به پالايشگاه بازان در حيفا پرداختيم. اين پالايشگاه، يکي از مهم‌ترين زيرساخت‌هاي انرژي رژيم صهيونيستي است که نقش کليدي در تأمين بخش عمده‌اي از سوخت داخلي، از جمله بنزين، گازوئيل و سوخت جت، ايفا مي‌کند.

در جنگ 12 روزه، اين تأسيسات هدف موشک‌هاي بالستيک ايران قرار گرفت و دچار آسيب‌هاي جدي شد که منجر به توقف فعاليت بخش‌هايي از پالايشگاه و ايجاد اختلال در زنجيره توليد و ذخيره‌سازي انرژي گرديد. اين حمله موفق، پيامدهاي اقتصادي و امنيتي قابل‌توجهي براي اسرائيل به همراه داشت و حتي موجب واکنش مقامات محلي، انتشار گزارش‌هايي درباره نشت مواد خطرناک و ضرورت بازسازي فوري شد.

پس از اصابت موشک‌هاي نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران به پالايشگاه‌هاي بازان در سرزمين‌هاي اشغالي و از کار افتادن اين تأسيسات مهم، شهردار حيفا ضمن ابراز نگراني جدي از وضعيت امنيت انرژي رژيم صهيونيستي، خواستار تخليه فوري اين پالايشگاه‌ها و جلوگيري از بازسازي آن‌ها شد.

وي در سخناني تأکيد کرد که پالايشگاه‌هاي بازان ديگر قادر به تضمين امنيت انرژي اسرائيل نيستند و ادامه فعاليت آن‌ها نه‌تنها بي‌فايده، بلکه به معناي پذيرفتن شکست‌هاي استراتژيک و امنيتي در حوزه انرژي است. اين اظهارات در حالي مطرح مي‌شود که حملات موشکي ايران به اين پالايشگاه‌ها موجب توقف کامل آن‌ها شده و بار ديگر ضعف‌هاي ساختاري و آسيب‌پذيري رژيم صهيونيستي در بخش انرژي را به نمايش گذاشته است.

شهردار حيفا همچنين هشدار داد که در شرايط فعلي، ادامه فعاليت پالايشگاه‌هاي بازان مي‌تواند مشکلات و آسيب‌هاي بيشتري براي رژيم صهيونيستي به همراه داشته باشد و بايد فکري اساسي براي جايگزيني آن‌ها و ارتقاي امنيت انرژي در منطقه صورت گيرد.

پارک فناوري گاو يام؛ مغز ديجيتالي که هدف گرفته شد

در گزارش دوم، به ابعاد گسترده‌تر جنگ 12 روزه و پيامدهاي نظامي، اقتصادي و زيرساختي حملات موشکي و پهپادي ايران پرداختيم. براساس جزئيات آن، مي‌توان اين جنگ را شديدترين درگيري مستقيم ايران و اسرائيل در دهه‌هاي اخير (تا پيش از جنگ 40 روزه) توصيف کرد.

صدها موشک بالستيک و پهپاد به نقاط مختلف سرزمين‌هاي اشغالي از جمله تل‌آويو، حيفا، جولان و مراکز حياتي نظامي و فناوري شليک شد و ناکارآمدي سامانه‌هاي پدافندي اسرائيل موسوم به گنبد آهنين و پيکان در برابر حجم و دقت حملات ايراني را براي اولين بار عيان کرد.

در اين حملات، پايگاه‌هاي نظامي مهمي از جمله نواتيم، تأسيسات راداري و زيرساخت‌هاي علمي و فناوري مانند مؤسسه وايزمن و پارک فناوري گاو يام هدف قرار گرفته و دچار آسيب جدي شده‌اند، به‌طوري که مراکز فرماندهي در تل‌آويو نيز از خسارت انساني و مادي در امان نمانده‌اند. خسارات اقتصادي اين حملات در سال گذشته ده‌ها ميليارد دلار برآورد شده و بازدارندگي اسرائيل نيز در افکار عمومي اين رژيم به شدت تضعيف شد.

پارک فناوري «گاو يام» يک مرکز کليدي در حوزه‌هاي سايبري و نظامي بود که ميزبان واحد C4I ارتش اسرائيل و شرکت‌هاي بزرگ فناوري بوده است. هدف قرار گرفتن آن، ضربه‌اي به «مغز ديجيتال و سايبري ارتش اسرائيل» محسوب مي‌شد.

وايزمن؛ ستون فقرات علمي-امنيتي اسرائيل در آتش

در گزارش سوم بر هدف قرار گرفتن مؤسسه علوم وايزمن در رخووت تمرکز دارد؛ مرکزي که از مهم‌ترين نهادهاي علمي، فناوري و راهبردي اسرائيل بوده است. اين مؤسسه افزون بر جايگاه علمي جهاني در حوزه‌هايي نظير فيزيک، شيمي، زيست‌شناسي، علوم کامپيوتر، بيوتکنولوژي، نانوتکنولوژي و هوش مصنوعي، به‌دليل ارتباطات با ارتش رژيم، صنايع دفاعي، واحد 8200، برنامه‌هاي امنيتي و حتي سابقه پيوند با برنامه هسته‌اي اسرائيل، از نگاه ايران يک هدف دوکاربردي و راهبردي محسوب مي‌شد.

حمله موشکي ايران به اين مؤسسه صرفاً يک ضربه به يک مرکز دانشگاهي نبود، بلکه حمله به «ستون فقرات علمي-امنيتي» اسرائيل محسوب مي‌شد؛ به‌ويژه آنکه بخشي از فناوري‌هاي مرتبط با رمزنگاري، هوش مصنوعي، پهپادها، سامانه‌هاي نظارتي، جنگ الکترونيک و همکاري با شرکت‌هايي مانند رافائل، البيت و صنايع هوافضاي اسرائيل به اين اکوسيستم امنيتي-تحقيقاتي تعلق داشت.

از نظر خسارات و پيامدها، حمله به وايزمن موجب تخريب گسترده در ساختمان‌ها، آزمايشگاه‌ها و زيرساخت‌هاي تحقيقاتي شد. ده‌ها آزمايشگاه و چندين ساختمان دانشگاهي در آتش سوختند و تأسيسات کليدي نيز طعمه حريق گرديد. از بين رفتن تجهيزات علمي، قطعي برق، خسارت ناشي از موج انفجار، ترکش، آتش‌سوزي و آب‌گرفتگي ناشي از عمليات اطفاي حريق از ديگر خسارات اين حملات برآورد شد. حدود 90 درصد ساختمان‌هاي مؤسسه به نوعي دچار خسارت شدند و ارزش خسارت‌ها در برآوردهاي مختلف رسانه‌هاي عبري، بين 300 تا 540 ميليون دلار ذکر شده بود.

اين حملات پيامدهاي سنگيني بر روند تحقيقات و فعاليت آزمايشگاه‌ها داشت. توقف بخشي از فعاليت‌هاي علمي، نابودي برخي نمونه‌هاي پژوهشي نظير DNA و سلول‌هاي بنيادي، از بين رفتن مواد اوليه و تجهيزات آزمايشگاهي، و دشواري ادامه تحقيقات در برخي حوزه‌ها از جمله اين خسارات است. رئيس مؤسسه، پژوهشگران وايزمن، رسانه‌هاي عبري و گزارش‌هايي نظير آسوشيتدپرس، همگي بر گستردگي خسارت، شوک علمي و طولاني بودن روند بازسازي اين مکان تأکيد داشتند.