کارنامه فاجعه‌بار ترامپ در غرب آسيا

اين روزنامه در ابتداي يادداشت خود مي‌نويسد: «خاورميانه هميشه محکي براي سنجش رئيس‌جمهور ايالات متحده بوده است. در مورد دونالد ترامپ، اين منطقه بي‌کفايتي و بي‌ثباتي در تصميم‌گيري او را آشکار کرده است. ساکن کاخ سفيد در کمتر از دو سال، کارنامه‌اي پر از ناکامي از خود بر جاي گذاشته است.»

لوموند در ادامه به جنگ‌افروزي مشترک آمريکا و رژيم صهيونيستي عليه ايران اشاره کرده و مهم‌ترين دستاورد ملموس آن را «انسداد تنگه راهبردي هرمز» مي‌داند؛ آبراهي که پيش از شروع اين جنگ در 28 فوريه (9 اسفند)، صدها کشتي باربري، نفتکش و گازکش بدون هيچ مانعي از آن تردد مي‌کردند.

 به نوشته اين روزنامه، واشنگتن از همان ابتدا به جاي قدرت‌نمايي محدوديت‌هاي ارتش اول جهان را به نمايش گذاشت و سپس به توافقي با ايران تن داد که «متن مبهم آن به نظام ايران اجازه داد مدعي کنترل بي‌سابقه‌اي بر تنگه هرمز شود.»

 اين رسانه فرانسوي مي‌افزايد: «در واکنش، آمريکا اينطور وانمود کرد که درگيري‌ها را از سر خواهد گرفت، اما سپس عقب‌نشيني کرد؛ اتفاقي که به احتمال زياد تحت فشار کشورهاي عرب حاشيه خليج فارس رخ داد؛ کشورهايي که در خط مقدم آسيب‌پذيري از پاسخ تلافي‌جويانه ايران به مداخله آمريکا و اسرائيل قرار داشتند.»

 به نوشته لوموند، وضعيت نگران‌کننده ذخاير برخي مهمات آمريکا نيز با وجود تکذيب‌هاي واشنگتن، احتمالاً در اين عقب‌نشيني از تهديد نقش داشته است.

اين رسانه در ادامه آورده است: «چيزي که قرار بود يک نمايش قدرت باشد به تصويري از ناتواني تبديل شد. اين ضعف آمريکا همچنين سه متحد واشنگتن - عربستان سعودي، پاکستان و ترکيه - را به انعقاد پيمان دفاعي سوق داد که به منزله رأي عدم اعتماد به نقش ايالات متحده به عنوان محافظ تاريخي شبه‌جزيره عربستان است.»

لوموند، رژيم صهيونيستي را که به گفته اين روزنامه نقشي تعيين‌کننده در ترغيب ترامپ به ماجراجويي نظامي داشته، عامل بن‌بست بزرگ ديگري مي‌داند که ترامپ در آن گرفتار شده است: «پرونده فلسطين».

نخست‌وزير رژيم صهيونيستي که از زمان بازگشت ترامپ به قدرت، بيش از هر مقام ارشد خارجي ديگري در کاخ سفيد پذيرش شده، با مخالفت با توافقِ آتش‌بسي که همزمان خلع سلاح حماس در غزه و خروج ارتش رژيم صهيونيستي از نزديک به 70 درصد اين باريکه را پيش‌بيني مي‌کرد، طرح بازسازي را که ترامپ با خودنمايي هميشگي‌اش در اکتبر 2025 جشن گرفته بود، مسدود کرده است.

 اين روزنامه فرانسوي با اشاره به تناقض آشکار در سياست آمريکا مي‌نويسد: «اعتراف به ناتواني در اينجا نيز چشمگير است، آن هم با وجود وابستگي نظامي اسرائيل به ايالات متحده و سپر حمايتي که واشنگتن پيوسته در سازمان ملل براي جلوگيري از هرگونه قطعنامه انتقادي عليه اين رژيم ايجاد مي‌کند.»

 از سوي ديگر به نظر مي‌رسد دولت آمريکا به تازگي و با تأخير بسيار، متوجه «انحراف افراطي برخي شهرک‌نشينان» شده است؛ به‌گونه‌اي که اخيراً مايک هاکبي، کشيش سابق و سفير ايالات متحده در اسرائيل وادار شد آنها را «تروريست» بنامد. اما اين واکنش بسيار ديرهنگام بود.

هدف از پروژه شهرکسازي‌، پاکسازي قومي کل کرانه باختري که از سال 1967 اشغال شده بوده و جناح راست افراطي اسرائيل با اختيارات تامي که نتانياهو به آن داده، آن را دنبال مي‌کند. ترامپ بلافاصله پس از بازگشت به کاخ سفيد، تحريم‌هاي اعمال‌شده عليه شهرک‌نشينان خشن را لغو کرد؛ اقدامي که احتمالاً تنها حرکت جو بايدن، رئيس جمهور دموکرات سابق بود که به صورت نمادين براي برخورد با آنها اتخاذ شد.

 اگر رئيس‌جمهور آمريکا در خاورميانه ثباتي از خود نشان داده باشد، اين ثبات چيزي جز در زمينه ارتکاب مستمر اشتباهات نبوده است.