وظايف هر شيعه در دوران غيبت امام زمان (عليه‌السلام)

آيا پيرو عاطل و باطل، ساکت، قوال و غيرفعال، رياکار و خطرگريز، به درد دين و مردم و امام مي‌خورد؟

هر پيروي، وظايفي بر عهده دارد که با توجه به توانايي‌‌هاي خود، بايد  آنها را انجام دهد تا نام او در دفتر «پيروان امام زمان ع» ثبت شود.

️برخي از وظايف شيعه در زمان غيبت:

معرفت امام زمان (عج)

امام صادق (ع) به فضيل فرمود: امام خود را بشناس که اگر امام خود را شناختي، دير و زود شدن اين امر [ظهور]، آسيبي به تو نخواهد رساند.

خواندن دعاي اللَّهُمَّ عَرِّفْنِي نَفْسَکَ...تفکر دربارة آن و تلاش يراي فهم معاني عميق آن در شناخت امام مفيد است.

در بندگي خدا، همه فضيلت‌ها و ارزش‌ها به «معرفت امام ع و التزام به آن» برمي‌گردد.

پايداري بر محبت اهل بيت(ع)

 از وظايف مهم شيعه در هر زمان، محبت و دوستي با اهل بيت پيامبر (ص) به عنوان برگزيدگان خداوند است.

با مطالعة علوم و احوال و کلمات و کرامات اهل بيت و حضور در مجالس آنان، توسل به آن انوار الهي و طلب از پروردگار، و انجام کارهاي مورد پسند اهل بيت ع، بايد محبت و عنايت آنان را جلب کرد.

محبت، موضوع مهمي است و برخي علما در اين باره کتابها نوشته‌اند. 

تقوا

تقواي الهي در هر زمان‌ لازم و واجب است؛ اما در دوران غيبت به‌خاطر کثرت عوامل گمراهي، اهميت بيشتري دارد.

امام صادق ع فرمود: هرکس شاد مي‌شود از آن که از ياران قائم باشد، پس بايد پرهيزگار بوده، به نيکويي‌هاي اخلاقي عمل کند؛ در حالي که منتظر است. پس اگر از دنيا برود و پس از آن، قائم قيام کند، پاداشي مانند آن کس که قائم را درک کند، خواهد داشت. پس بکوشيد و منتظر باشيد.

امام؛ معيار دوستي و دشمني

کسي که در دوستي «امام» صادق باشد، او را معيار حبّ و بغض قرار مي‌دهد.

برخي به‌ظاهر مذهبي‌ها، با لاقيدها و لامذهب‌ها دوستي مي‌کنند و در عين حال تظاهر به مذهب و دوستي امام زمان ع هم دارند!

از رسول خدا (ص) نقل است که: خوشا بر احوال کسي که قائم اهل بيت مرا درک کرده و در غيبت و پيش از قيامش، پيرو او باشد؛ دوستانش را دوست بدارد و با دشمنانش دشمن باشد. چنين کسي، روز قيامت از رفقا و دوستان من و گرامي‌ترين امت من خواهد بود.

صبر بر سختي‌ها

صبر بر مشکلات، اطاعت و عبادت خدا و صبر بر گناه نکردن، صبر بر مصائب و انسان‌هاي عوام يا جاهل، از ويژگي‌هاي انسان تکامل يافته است. در دوران غيبت بايد بيش از هر زمان ديگر در برابر مشکلات و مصيبت‌ها شکيبا بود.

در روايات آمده که صبر کننده بر اذيّت و تکذيب در غيبت امام، به‌سان مجاهدي است که با شمشير در رکاب پيامبر اکرم (ص) با دشمنان مبارزه کند.

مبارزة سياسي

شيعة امام زمان ع نبايد به محيط سياسي و اجتماعي و فرهنگي بي‌تفاوت باشد و بايد نظر آن حضرت را ملاک عمل قرار دهد و‌ با «دشمنان ارزش‌ها، بي‌تفاوت‌ها و متمايلين به دشمن در داخل جامعه و نظام اسلامي» مبارزه سياسي و فکري و امنيتي کند.

در انتخابات يا رويدادهاي سياسي، در تقويت کساني بکوشد که اگر قدرت يابند به دين و مردم خدمت مي‌کنند.

دشمن، از هنر منحرف (کنسرت، نمايش، فيلم و...) براي اجراي طرح سياسي خود و تغيير فرهنگ اسلامي به‌ فرهنگ بي‌ديني (لائيک و سکولار) استفاده مي‌کند و برخي مسئولان گمراه نيز همراهي مي‌کنند. شيعة آگاه بايد در ميدان مبارزه باشد.

جهاد فرهنگي، علمي و مالي

هر شيعه بايد نسبت به شيعياني که دچار فقر و ضعف علمي و فرهنگي و مالي هستند، احساس مسئوليت کند. علومي را که آموخته (احکام، اعتقادات، مهارتها و..) به نيازمندان و اهل آن بياموزد و از فقرا دستگيري کند. و آنان را از خطر جهل، گردابهاي سياسي و فرهنگي (مانند گرفتاري در دام گروهها و انجمن‌هاي منحرف و...) و آسيب‌هاي اجتماعي برهاند.

پيروي از علماي راستين

 از وظايف دوران غيبت پيروي از علماي راستين يا نواب عام است. امام زمان ع خود فرمودند: به راويان احاديث ما (علماي دين) مراجعه کنيد، زيرا آنان حجت من بر شما و من حجت خدا بر آن‌ها هستم.

وجود يک فقيه متقي، آگاه به زمان، مدير و مدبر، مطيع امر مولا، مخالف هواي نفس و نگه‌دار دين در راس حکومت، امر عقلايي است که مخالفت با آن، مخالفت با عقل است. هر جامعه نيازمند حاکم و حکومت است و کسي که از حکومت فقيه با شرايط مذکور حمايت نکند، ناچار حکومت ظلمه را تاييد مي‌کند.

حفظ پيوند با مقام ولايت

حفظ و تقويت «پيوند و ارتباط قلبي» با امام عصر (عج) و تجديد دائمي عهد و پيمان با آن حضرت، از وظايف هر شيعه در عصر غيبت است. در اين باره خواندن «دعاي عهد» يا دعاي «اللّهُمَّ بَلِّغْ مَوْلايَ صاحِبَ الزَّمانِ...» يا دعاي «الهي عظم البلاء...» توصية اهل معرفت است