1/7 ميليون خانوار انگليسي بدون بخاري در زمستان

اين شرايط، بيش از 15 ميليون خانوار انگليسي را در نگراني عميق فرو برده است. در‌همين حال، داده‌هاي مرکز آمار اروپا (يورواستات) حاکي از آن است که حدود 41 ميليون نفر در اتحاديه اروپا عملاً توان مالي لازم براي گرم نگه داشتن خانه‌هاي خود در فصل سرما را ندارند؛ فاجعه‌اي خاموش که تحت عنوان فقر انرژي شناخته مي‌شود و روزبه‌روز بر گستره آن افزوده مي‌شود.

بررسي دقيق‌تر رفتار خانوارهاي بريتانيايي نشان مي‌دهد که بحران هزينه‌ها تنها به خاموشي مطلق محدود نشده، بلکه الگوي مصرف بيش از نيمي از جامعه را دگرگون کرده است. در اين ميان، نزديک به يک‌پنجم خانوارها (18درصد) برنامه‌ريزي کرده‌اند تا سيستم گرمايشي خود را به‌طور محسوسي ديرتر از سال گذشته روشن کنند.

همچنين حدود 29 درصد ناچار شده‌اند به جاي گرم کردن کل فضاي منزل، تنها به گرم کردن برخي اتاق‌هاي خاص (مانند نشيمن) اکتفا کنند و 40 درصد ديگر نيز اظهار داشته‌اند که سيستم گرمايشي را تا پيش از فرا رسيدن برودت بسيار شديد روشن نخواهند کرد.

انگيزه‌هاي متفاوت در ميان بحران‌زدگان

در ميان زيرمجموعه 5.7 درصدي که قيد سيستم گرمايشي را زده‌اند، رويکردها متفاوت است؛ 37درصد از اين افراد به دليل تورم فزاينده و جهت مديريت حداکثري هزينه‌ها، داوطلبانه و از روي احتياط دست به اين اقدام مي‌زنند، در حالي که 28 درصد ديگر صراحتاً اعلام کرده‌اند که افزايش هزينه‌ها، انرژي را براي آن‌ها به کالايي کاملاً غيرقابل پرداخت تبديل کرده است.

در اين شرايط، نيمي از اين خانوارها (50 درصد) براي جبران سرما به ابزارهاي شخصي نظير کيسه آب گرم و پتوي برقي متوسل شده‌اند و 19 درصد نيز به استفاده از بخاري‌هاي قابل‌حمل، شومينه‌هاي هيزمي و اجاق‌هاي چوب‌سوز روي آورده‌اند.

از بسته‌شدن تنگه هرمز تا دومينوئي از جهش هزينه‌هاي جهاني

ريشه‌هاي اين بحران کم‌سابقه را بايد در التهابات ژئوپليتيک و به‌ويژه تنش‌هاي پيرامون تنگه هرمز جستجو کرد. اختلال جدي و بسته‌شدن مقطعي اين آبراه حياتي، که حدود يک‌چهارم تجارت نفت جهان، 20 درصد گاز مايع (LNG) و يک‌سوم نهاده‌هاي کودي دنيا از آن عبور مي‌کند، شوک شديدي به بازارهاي جهاني وارد کرد.

در پي اين رويداد، قيمت گاز طبيعي در اروپا جهشي 20 درصدي را تجربه کرده است. اين شوک انرژي تنها به حامل‌هاي سوختي محدود نماند؛ بلکه با اختلال در زنجيره تامين جهاني و افزايش هزينه‌هاي حمل‌ونقل دريايي، بهاي کودهاي شيميايي و محصولات وابسته به نفت نيز به‌شدت تاثيرگذار بوده است. نتيجه اين زنجيره، جهش هزينه‌هاي توليد محصولات کشاورزي، گراني مواد غذايي در بازارهاي جهاني و تحميل تورم به اقتصاد خانوارهاي اروپايي بوده است.