شرکتهاي چندمليتي توليد سيگار در ايران چه مي کنند؟

محمد شيخان مديرعامل شرکت دخانيات ايران با حضور در کميسيون بهداشت و درمان مجلس شوراي اسلامي با انتقاد از توليد و فروش سيگار در داخل کشور از سوي دو شرکت خارجي چند مليتي jti  و  bat با ماهيت انگليسي آمريکايي و ژاپني گفت: امروز اينجا دور هم جمع شديم تا تصميماتي اتخاذ شود که منافع ملي کشور و سلامت جامعه تامين گردد.

وي افزود: اميدواريم ره آورد اين هم انديشي ها براي اشتغال جوانان،  بهداشت و سلامت جامعه مفيد باشد.

مديرعامل شرکت دخانيات ايران تاکيد کرد: با هدفمندسازي ماليات و تنظيم عادلانه آن، دولت مي تواند درآمد 50 هزار ميلياردي داشته باشد و اين منابع مي تواند صرف توسعه اشتغال جوانان، بهداشت، ورزش و مسئوليت اجتماعي در مناطق محروم شود.

شيخان در حالي که تعدادي سيگارهاي شرکت هاي خارجي چند مليتي و تعدادي سيگارهاي قاچاق را به همراه داشته و به اعضاي کميسيون نشان داده، 12 سوال از نحوه فعاليت اين 2 شرکت خارجي چند مليتي مطرح کرد که به شرح زير است؛

1. ثروت توليد شده از صنعت سيگار توسط دو كمپاني خارجي با ماهيت انگليسي، آمريكايي و ژاپني به جيب چه كساني مي رود كه نمي گذارند بخشي از اين درآمد در اختيار دولت براي  توسعه اشتغال جوانان، بهداشت، ورزش و مسئوليت اجتماعي صرف شود؟.

2. چرا نبايد دو كمپاني خارجي فعال در داخل ايران كه در قالب «طرح فريب» در سال 81 توسط دولت وقت به بهانه كنترل قاچاق وارد ايران شدند و در دولت قبل نيز مورد حمايت ويژه بودند همانند فعاليت در ساير كشورهاي دنيا ماليات بالاي 75 درصدي پرداخت كنند؟.

3. تا كي بايد شاهد اتحاد مثلثي شركت هاي سيگارت سازي استعماري كه بدنبال افزايش مصرف سيگار در داخل كشور و تضعيف بهداشت عمومي جامعه هستند، باشيم و عليرغم تحميل هزينه 65 هزار ميليارد توماني بر نظام سلامت، هيچگونه عوارضي براي ارتقاء بهداشت جامعه پرداخت نكنند؟.

4. چگونه با وجود منع قانوني تبليغ سيگار، (طبق ماده 3 قانون جامع کنترل و مبارزه ملي با دخانيات) شرکتهاي خارجي اقدام به تبليغات گسترده محصولات خود در سطح جامعه، خرده فروشي ها (استندهاي تبليغاتي در سوپرمارکتها) و فضاي مجازي نموده و در اين تبليغات، با استفاده از تنوع محصولات و طيف وسيع قيمتي، تمام اقشار جامعه را بدون در نظر گرفتن مسائل اجتماعي، بهداشتي و فرهنگي، هدف سودآوري خود قرار داده اند؟.

5. چرا عليرغم حضور شركتهاي چندمليتي در داخل، هنوز بعضي از محصولات آنها از كانال قاچاق وارد ايران مي شود؟! و دلايل عدم اقدام قانوني با اين كمپاني هاي چندمليتي چيست؟.

6. چرا سطح زير کشت توتون از 20،000 هکتار به 2،000 هکتار تقليل يافته است و چه کساني به معيشت و اقتصاد کشاورزان آسيب زدند و منافع واردات توتون به جيب چه کساني رفته است؟!.

7. چرا با وجود آنکه در تمام کشورهاي پيشرفته، ماليات سيگار براي شرکتهاي خارجي بيش از 100 درصد نرخ سيگار است، در کشور ما تنها به دريافت ارزش افزوده از اين شرکتها بسنده شده و اين رويه ي غلط به نفع توليد ملي و اشتغال داخلي اصلاح نمي گردد؟!.

8. چرا بعد از تحريم هاي يک‌ جانبه‌ي آمريکا، شرکتهاي خارجي قراردادهاي خود را در صنايع نفت، پتروشيمي، خودروسازي و انرژي نيمه ‌کاره رها کردند و از ايران خارج شدند؛ اما در حوزه صنايع دخاني نه تنها فعاليتهاي خود را متوقف نکردند بلکه سرمايه‌گذاري‌هاي خود را در کشور ايران به شدت توسعه دادند به نحوي که در نيمه اول سال 1398 و در اوج تحريمهاي ظالمانه که حتي دارو و تجهيزات پزشکي را نيز شامل مي‌شد بيش از 50 درصد سرمايه‌گذاري خارجي مربوط به صنعت دخانيات بوده است؟.

9. چرا افزايش بي رويه صدور مجوز عامليت صنعتي به شرکتها و شخصيتهاي حقيقي و اجازه ثبت متنوع علائم تجاري جديد سيگار در هشت سال گذشته از سوي دولت وقت در ستاد صنايع دخاني وزارت صمت که با سياستها کلان کاهش مصرف سيگار در تناقض آشکار است، اصلاح نگرديده است؟.

10. چرا در دولت گذشته، شخص رئيس جمهور، خط پرايمري توتون شرکت آمريکايي-ژاپني را افتتاح مي کند و به اين شرکت در بحراني ترين شرايط ارزي کشور، ارز دولتي اختصاص داده است؟!.

11. چرا صنعت دخانيات در ايران در سرفصلهاي وزارت صمت ذيل صنايع غذايي تعريف شده است و آيا مي دانيم قرار دادن اين صنعت در ذيل صنايع غذايي چه آسيب ها و تهديداتي را متوجه کشور و منافع ملي ميکند؟

12. نبايد بگذاريم ايران جولانگاه چپاول شرکتهاي چندمليتي استعماري که توليد سيگار را با توليد بيسکوئيت و شکلات اشتباه گرفته اند و موجب افزايش بي رويه مصرف سيگار و کاهش سن مصرف شده اند، باشد.