بدترين انسانها از نظر پيامبر (ص) چه افرادي هستند؟

بدترين مردم کساني هستند که از گناه افراد دست برنمي دارند و آنها را نمي بخشند.

پيامبر اکرم (ص) به اصحاب فرمودند: آيا شما را از بدترين و شرورترينتان خبر بدهم که کدامند؟

حضرت محمد (ص) به اصحاب فرمودند: آيا شما را از بدترين و شرورترينتان خبر بدهم که کدامند؟ گفتند: آري، يا رسول الله!

فرمودند:

    کساني که بين مردم نمّامي و سخن چيني مي کنند.

    کساني که بين دوستان تفرقه و جدايي مي افکنند.

    کساني که براي انسان هاي پاک و بي عيب، عيب جويي و عيب تراشي مي کنند.

    کساني که اهل عفو و بخشش نبوده و عذر و تقصير ديگران را نپذيرند.

    کساني که به زيردستان خود ستم کنند.

    کساني که خيرشان اميدي نيست و از شرشان ايمني نباشد.

    کساني که فحاش و بدزبان باشند و ديگران را هميشه و بي جهت سبّ و لعن نمايند.

بدترين مردم در بيان پيامبر اکرم(ص)

 قال رسول الله(ص):«يَا عَلِيُّ! أَلَا أُنَبِّئُکَ بِشَرِّ النَّاسِ؟ قُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ! قَالَ: مَنْ لَايَغْفِرُ الذَّنْبَ وَ لَايُقِيلُ الْعَثْرَةَ. أَلَا أُنَبِّئُکَ بِشَرٍّ مِنْ ذَلِکَ؟ قُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ! قَالَ: مَنْ‏ لَايُؤْمَنُ‏ شَرُّهُ‏ وَ لَايُرْجَى‏ خَيْرُهُ»

در روايتي حضرت رسول(ص) به مولا اميرالمؤمنين(ع) فرمود: «يَا عَلِيُّ! ألا أُنَبِّئُکَ بِشَرِّ النَّاسِ؟ قُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ» آيا نمي خواهي تو را خبر دهم که بدترين مردم چه کساني هستند؟ ايشان عرض کرد: آقاجان! بفرماييد.

    «قَالَ: مَنْ لَايَغْفِرُ الذَّنْبَ وَ لَايُقِيلُ الْعَثْرَةَ» بدترين مردم کساني هستند که از گناه افراد دست برنمي دارند و آنها را نمي بخشند.

گاهي شخصي به او بدي کرده، با او بد رفتاري و بي حرمتي کرده و برخورد خوبي نداشته است؛ ولي به خدمت او مي آيد و معذرت خواهي مي کند؛ امّا در جوابش مي گويد: من هرگز تو را نمي بخشم، مي خواهم پيش خدا از تو شکايت مي کنم تا تو را مجازات کند. حضرت مي فرمايد: اين صفت، بسيار صفت زشتي است.

حضرت از کسي که صفت عفو و گذشت را ندارد، به «شرّ النّاس» ياد کرده است؛ يعني او بدترين مردم است. «مَنْ لَا يَغْفِرُ الذَّنْبَ» کسي که گناه و بدي ديگران را نمي بخشد و در بخشش زير بار نرود، آدم خوبي نيست؛ روي خوب بودن او نبايد حساب باز کرد.

«وَ لَايُقِيلُ الْعَثْرَةَ» «عَثْرَه» به معناي لغزش است. گاهي اوقات از انسان لغزش هايي سر مي زند و دچار خطا مي شود.

کارهايي که بايد مراقبت کند و انجام ندهد را انجام مي دهد. گاهي مواقع در اجتماع براي او لغزش هايي پيش مي آيد که بعداً متوجّه مي شود و مي گويد: اي کاش اين کار را نمي کردم، اي کاش من اين برخورد را با اين آقا نداشتم! خيلي زود پشيمان و ناراحت مي شود. پيغمبر اکرم(ص) مي فرمايد: بايد از لغزش ديگران گذشت و معذرت خواهي آنان را قبول کرد.

آيا از اين بدتر هم داريم؟ حضرت فرمود: «اَلا أُنَبِّئُکَ بِشَرٍّ مِنْ ذَلِکَ؟ قُلْتُ: بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ» علي جان! بدتر از اين افراد را به تو خبر بدهم؟ عرض کردم: بله، آقاجان! بفرماييد.

«قَالَ: مَنْ‏ لَا يُؤْمَنُ‏ شَرُّهُ‏ وَ لَايُرْجَى‏ خَيْرُهُ» کسي که مردم از شرّ او در امان نيستند و هميشه از دست او در حالت وحشت و اضطراب به سر مي برند. از طرفي، مردم هم اميدي به خيرش ندارند؛ يعني بدترين مردم کسي است که خيرش به ديگران نمي رسد. مردم از او نااميد هستند. حضرت مي فرمايد: واي به حال کسي که با اين حالت در ميان مردم زندگي کند که مردم از شرّ او در امان نباشند! واي به حال کسي که مردم اميد به خير او نداشته باشند!