شعر از جعفر عباسی
بختت بلند باد و بلندا ببينمت!
ايرانِ من مباد که تنها ببينمت!
يک عمر روي پاي خودت ايستادهاي
بگذار چون گذشته سرِ پا ببينمت
زيباي چارفصلِ انار و بهارِ من
بر شاخههاي شوق، شکوفا ببينمت..
همچون حماسههاي خودت باشکوه باش
تا همچنان در اوج تماشا ببينمت
پُرحوصله چو خاک خراسان و سيستان
يکرنگ مثل آبي دريا ببينمت
پيش هزار رنگ شغالان شومِ شب
اي شيرِ نر، شکسته مبادا ببينمت
من رأي ميدهم به تو اي خاک جاودان!
در خاک و خون معرکه حاشا ببنيمت!
اظهار نظر 0
روزنامه به دیدگاه شما نیازمند است،از نظراتتون روی موضوعات پیشوازی خواهیم کرد.