انهدام 14 رادار آمريکايي در منطقه توسط ايران

رادار AR-327 در مرتفع‌ترين نقطه بحرين، بخش بسيار مهمي از ساختار دفاع موشکي و هوشياري ميدان نبرد در منطقه است.

با قاطعيت مي‌توان گفت که يک سيستم دفاع موشکي بالستيک چندلايه و عميق براي محافظت از اين رادار خاص وجود دارد.

ايراني‌ها موفق شدند دست‌کم 14 رادار آمريکايي را در سراسر منطقه هدف قرار دهند، از جمله چهار رادار AN/TPY-2 (متعلق به سامانه تاد) و حداقل يک رادار AN/FPS-132.

اين اتفاق در دو روز اول جنگ رخ داد، زماني که ايراني‌ها صدها موشک شليک کردند.

محاسبات نشان مي‌دهد که حتي با دايره خطاي احتمالي (CEP) 5 متري، ايران براي اين کار به شليکي در حدود 12 موشک نياز داشته است.

اين يک عقب‌نشيني و ضربه بسيار جدي براي ايالات متحده است.

اين موضوع شايد توضيح دهد که چرا ايراني‌ها به اهداف با ارزش بالا مانند کشتي‌هاي جنگي حمله نکردند يا تلاش زيادي براي زدن هواپيماها روي باند فرودگاه انجام ندادند (کابوس من در مورد فرودگاه بن گوريون).

آن‌ها به سراغ «چشم‌ها» رفتند.

شايد اصابت‌هاي بيشتري هم رخ داده باشد.

بنابراين، جنبه حرکتي (کينتيک) اين جنگِ موقعيت، يک جنگ ضد رادار است؛ يک جنگ دوطرفه.

شايد به همين دليل است که ترامپ از آخرين تهديد خود عقب‌نشيني کرد.