«جيش‌العدل» با همکاري چه کساني مقر انتظامي «راسک» را هدف قرار داد؟

سيستان و بلوچستان در يکسال اخير شاهد، شهادت تعداد قابل توجهي از ماموران انتظامي بوده است. حمله به مقر فرماندهي انتظامي شهرستان کوچيک راسک نيز جداي از يکسال گذشته اين منطقه نيست. با اين وجود يک سوال مهم اين است که روند ضدامنيتي چگونه توانسته همچنان خود را در سيستان و بلوچستان حفظ و هرازگاهي رويداد ضدامنيتي توليد کند. براي درک دقيق اين روند، بايد مکانيزم توليد و زايش اقدامات ضدامنيتي در جنوب شرق را خوب فهم کرد.

يک: شهر راسک در يکسال اخير به علت اقدامات يک پدر و پسر که جايگاه امام جمعه را در آن شهر در اختيار داشتند، ملتهب بوده است. اين پدر و پسر هر دو پيش از اين به علت اقدام به ترور يک روحاني اهل سنت و مواضع افراطي سياسي و تکفيري بارها خبرساز شده بودند. اما آنچه اتفاقات شهر راسک را به حادثه تلخ اخير شهادت يازده نفر از ماموران انتظامي رساند، فرآيندي فراتر از اين پدر و پسر دارد. مولوي عبدالحميد بعد از بازداشت پدر( مولوي محمد فتحي نقشبندي) بارهااز اين چهره ضدامنيتي حمايت کرد و او را در افکار عمومي، فردي بي‌گناه که به او ظلم شده، معرفي کرد.

در اين ميان پسر نقشبندي( مولوي عبدالغفار نقشبندي) که اينک به عنوان «عبدالمالک دو» در خارج از ايران گروه تروريستي جديد شکل داده، متقابلا، مولوي عبدالحميد را رهبر مذهبي و خط قرمز گروه خود معرفي کرد. اين رفت و برگشت‌هاي سياسي و رسانه‌اي، براي اهل فن واضح است که چه بلا و تصورات انحرافي سر اعتقادات بخشي از جوانان منطقه مي‌آورد. ساده ترين اثرش اين است که برخي از کساني که اقدامات تروريستي چند ماه گذشته در سيستان و بلوچستان را رقم زدند، به صراحت از تاثير پذيري همزمان و تواما خود از مولوي عبدالحميد و نقشبندي پسر گفته‌اند.

به تعبير جامع تر، خطبه‌ها و مواضع عبدالحميد با توليد شبهه، سياه نمايي، نفرت، خشم، مشروعيت و مقبوليت زدايي و دادن آدرس هاي گمراه کننده ذهن ها را مريض مي‌کند و پس از آن گروه‌هاي تروريستي مثل جيش العدل و نقشبندي ها يا ديگر تکفيري ها و تجزيه طلبان به ذهن‌هاي مريض شده، اسلحه پيشنهاد مي‌کنند و توهم داشتن پشتوانه و تاييديه مردمي پيدا مي‌کنند. اين اولين مکانيزم و البته ابرمکاميزم توليد ترور و اقدام ضدامنيتي در جنوب شرق در سالهاي گذشته و به خصوص يکسال اخير بوده هست.

دو: مکانيزم دوم در خارج از ايران اتفاق مي‌افتد، خارج نشينان در ابتدا فرايند اثرگذاري و نحوه هدايت و مديريت مولوي عبدالحميد را در يکسال گذشته به روز رساني کردند و سپس او را در پروژه ضدامنيت‌ملي زن، زندگي و آزادي با همه ابعاد سياسي، فرهنگي و امنيتي، استحاله و معنابخشي کردند. گردانندگان مکانيزم دوم که فعال در خارج از ايران هستند، علاوه بر اين، سازمان منافقين را راهبر جيش الظلم و گروه تروريستي نقشبندي و حبيب الله سربازي قرار دادند و بين گروه‌هاي تروريستي بلوچ با ديگر گروه هاي قومي، مذهبي و تجزيه طلب دور جديدي از همکاري و هماهنگي برقرار کردند.

سه: مکانيزم سوم در سطح هماهنگي سرويس‌هاي آمريکايي، اروپايي و رژيم صهيونيستي طراحي و هدايت مي‌شود. گردانندکان مکانيزم سوم، دو‌مکانيزم قبلي را تقويت، هدايت و مواظبت مي‌کنندو در بزنگاه هاي مهم از آن استفاده هاي مطلوب خواهند کرد. يکي از بزنگاه ها حتما زماني خواهد بود که اسرائيل زير ضرب است و يا جريان اغتشاشگر کف خيابان هاي زاهدان مهار شده و يا مهمتر از آن، نگراني از کم اثر شدن رواني  يکي از رهبران معنوي جريان زن، زندگي و آزادي در جنوب شرق جدي‌تر از قبل شده است.

چهار: حال دوباره به حادثه راسک نگاه کنيد، روند مسايل ضدامنيتي در سيستان و بلوچستان پيچيدگي بيشتري يافته و بازيگران به ظاهر نقش متفاوت و با حدود مشخص دارند ولي در پشت صحنه در واقع دور يه ميز نشسته اند و خارج از چارچوب تعيين شده نمي توانند اقدام کنند.آنچه در سيستان و بلوچستان در حال اتفاق است، فراتر از موضوع ضد امنيتي اخير است و خلاصه کردن و ماندن در حادثه حمله به مقر انتظامي در شهرستان کوچيک راسک، بسيار ساده لوحانه خواهد بود و به صراحت بايد گفت، دستگيري عوامل جيش العدل اتفاقا ساده ترين موضوع ضدامنيتي روي ميز جنوب شرق است.

پنج: خب اينک چه بايد کرد؟! اولين اتفاق اين است که در سيستان و بلوچستان، مسئولين بدانند دوران تحليل موضوعات اين استان با روش‌ها و مولفه‌هاي سنتي گذشته است و بايد پذيرفت جنگ ترکيبي در اين استان واقعيتي روي زمين است. دوم اينکه مجموعه تصميم‌گير راهي جز زدن زير اين ميز گفته شده به صورت کامل ندارد و مدارا با بخشي از اعضاي اين ميز  به اميد اينکه بخشي از ميز را مهار و بخش ديگر خود به خود اصلاح مي‌شود، تکرار اشتباه گذشته و وقت تلف کردن است. همه اطراف ميز بايد در وهله اول ارتباط شأن قطع و سپس همزمان و يکي‌يکي‌کامل مهار شوند.