Alternate Text
Alternate Text

چه کسی نمی گذارد ذهن سازنده موشک و ماهواره بر، خودرو بسازد؟
گزارش تصویری

- رها عبداللهی
مقام معظم رهبری در سخنان روز کارگر فرمودند آن ذهن و فکری که می‌تواند ماهواره را تولید کند و برای ارسال ماهواره بعدی در مدار ۳۶ هزار کیلومتری هدف‌گذاری کند، قطعاً چنین روحیه، ابتکار و خلاقیتی برای تولید خودرو با مصرف ۵ لیتر بنزین در یکصدکیلومتر و در دیگر بخشهای تولید نیز وجود دارد.
 این تاکید رهبری پاسخ به سوالاتی ست که همیشه در ذهن ملت ایران وجود داشته و مطرح شده که چطور کشوری که موشک نقطه زن قاره پیمای بومی تولید می کند، صنعت نانوتکنولوژی اش زبانزد است، صنعت هسته ای بومی دارد، در صنعت نیروگاه سازی و سد سازی رتبه های اول دنیاست، نمی تواند یک خودروی با کیفیت بومی و ایرانی تولید کند؟ چرا طی سالهای گذشته بر توانمندی دانشگاه های مهندسی و مهندسان ایرانی در صنعت خودرو تکیه نشده است؟ آیا این نشان از توسعه ی نامتوازن در کشور ماست؟ و سوالات زیاد دیگر.
 در جواب این سوالات دلایل و بهانه هایی بیشتر از سوی صاحبان صنایع و یا کارشناسان غربگرا مطرح می شود که به هیچ وجه قابل قبول نیست.
 گاهی می گویند تحریم عامل بی کیفیت بودن خودروهاست. قطعه خوب با قیمت مناسب به دست خودرو ساز نمی رسد.
 اگر چنین است مگر موشک، هسته ای، فناوری نانو،... در همین شرایط تحریم رشد نکرده؟ واقعیت این است که تحریم بهانه‌ای برای خودروسازها شده تا نسبت به اصلاحات فنی و قیمتی شانه خالی کنند که بخشی از این مساله ناشی از کم‌کاری وزارت صنعت، معدن و تجارت و دستگاه‌های نظارتی است.
می گویند علت، نبود رقابت در موشک سازی و در مقابل، رقابتی بودن بازار خودروست.
اتفاقا مشکل بزرگ بازار خودرو غیر رقابتی بودن آن در داخل است. اگر انحصار تولید خودرو در داخل شکسته شود و سایر شرکت ها و سرمایه گذارها وارد عرصه ساخت شوند، هم مشکل قیمت بالا رفع می شود هم مشکل کیفیت پایین.
می گویند هزینه تولید موشک با اینکه بسیار بالاست، ولی نظام به دلیل اهدافش زیر بار آن می رود. اما تولید کننده قادر نیست زیر بار هزینه بالای تولید خودرو برود و مجبور به واردات قطعات است که ارزان تر تمام شود.
اولا که با یک بررسی کارشناسانه قیمت پراید نهایتا 22 میلیون تومان برآورد شده. همین پرایدی که قیمتش را به 90 میلیون رسانده اند! پس مشکل قیمت قطعات نیست. ثانیا از مشکلات بزرگ صنعت خودرو همین واردات قطعات است.
 در حال حاضر 80 درصد قطعات خودروها وارد می شود و چون واردات هم انحصاری ست و فقط در اختیار عده خاصی، وارد کننده بی کیفیت ترین و ارزان ترین قطعه چینی را وارد می کند و خیالش هم راحت است که خسارت ناشی از کیفیت پایین قطعات به دلیل واقعی نبودن خدمات پس از فروش  از جیب مصرف کننده است نه تولیدکننده.
 چون واردکنندگان در حال به جیب زدن سودهای کلان هستند، نباید این قطعات توسط مهندسان ایرانی ساخته شود. درست مثل خیلی صنایع دیگر که با همت مافیای واردات زمین زده شدند.
پس مشکل انحصاری بودن تولید است
مشکل انحصاری بودن واردات است
مشکل ضعف قوانین و مقررات حمایت از مصرف کننده است.
مشکل سهم بالای هیات مدیره از فروش است.
مشکل دولت منفعل در برابر مافیای خودرو و کلا مافیای واردات است...
 قیاس موشک و خودرو کاملا به جاست و باید آنقدر روی آن تاکید کرد تا عده ای با آدرس غلط دادن دست کشور را از رسیدن به آرزوی تولید خودروی پیشرفته و با کیفیت و ارزان قیمت داخلی کوتاه نکنند. طرز فکری که ویروس «نمی شود؛ نمی توانیم» را منتشر می کند، ساخته ذهن های وابسته به همین مافیای اقتصاد برانداز است. این قیاس صحیح، گسترش دهنده مطالبه ایست که نیروی مقابله با این قدرت ها را پشتیبانی می کند.